Stowarzyszenie zakłada się w określonym celu. Jest to element działalności społecznej, która normowana jest przez ustawy i konstytucję. Wyróżnia się stowarzyszenie zwykłe oraz stowarzyszenie.

ludzie1

Różnica jest znacząca. Stowarzyszenie zwykłe jest formą uproszczoną prowadzenia działalności. Nie ma osobowości prawnej. Celem jest realizacja celów społecznych, w ramach ustalonego regulaminu.

Nie wymagana jest rejestracja w Krajowym Rejestrze Sadowym. Rejestracja dokonywana jest u Starosty.

A oto główne cechy charakterystyczne stowarzyszenia zwykłego: uproszczona procedura organizacyjna, brak osobowości prawnej, ograniczone źródło finansowania, także w oparciu o składki członkowskie. Dodatkowo przy zakładaniu stowarzyszenia dopełnia się formalności o mniej zawiłej procedurze.

Aby można było utworzyć stowarzyszenie konieczne są trzy osoby fizyczne, zgodnie z art. 40 oraz 43 ustawy o Prawie o stowarzyszeniach.

Osoby prawne czyli firmy oraz innego typu organizacje nie mogą zakładać stowarzyszeń. Nazwa stowarzyszenia zwykłego oraz zakres jej działania jest dowolnie ustalony.

Ustalane są: siedziba działania a także regulamin stowarzyszenia oraz regulamin działalności. Dzięki temu można zarejestrować działanie.

Odgórnie sprecyzowana osoba jest przedstawicielem stowarzyszenia. Działalność może stale się rozwijać.

Oczywiście działanie stowarzyszenia można zakończyć.
Organem nadzorującym działalność jest z reguły wydział spraw obywatelskich. Powstanie stowarzyszenia zgłasza się z formie pisemnej. Stale uzupełniana jest ewidencja stowarzyszeń.

Koniecznie dodawany jest regulamin. Na początku trzeba także sporządzić protokół założycielski a także listę założycieli wraz z listą obecności na spotkaniu założycielskim.